300 likes | 581 Views
Część Szczególna KKS. PLAN. Blankietowość przepisów prawa karnego skarbowego Właściwość rzeczowa organów postępowania przygotowawczego Klasyfikacja rodzajowa skarbowych czynów zabronionych Ustawowe znamiona skarbowego czynu zabronionego. Blankietowość przepisów prawa karnego skarbowego.
E N D
PLAN Blankietowość przepisów prawa karnego skarbowego Właściwość rzeczowa organów postępowania przygotowawczego Klasyfikacja rodzajowa skarbowych czynów zabronionych Ustawowe znamiona skarbowego czynu zabronionego
Blankietowość przepisów prawa karnego skarbowego Przepisy części szczególnej KKS mają w dużym stopniu charakter blankietowy, czyli odsyłający do szczegółowych unormowań. Blankietowość wyraża się w tym, że ustawa nie precyzuje zestawu znamion przestępstwa/wykroczenia skarbowego, lecz zleca określenie niektórych jego elementów przepisom wykonawczym, bądź w ogóle- odsyła do uregulowania normatywnego innej ustawy czy po prostu do szczegółowego przepisu albo nakazu lub zakazu. Dla ustalenia zatem na czym polega zabronione zachowanie lub dokładnej treści ciążącego na sprawcy obowiązku, którego niedopełnienie jest przestępstwem/wykroczeniem skarbowym, należy odwołać się do przepisów innych gałęzi prawa np: celnego, podatkowego, dewizowego.
Właściwość rzeczowa organów postępowania przygotowawczego Właściwość organów celnych (art. 133§1 kks) w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe określone w art. 63-75, 85-96 §1 i art. 106h oraz w sprawach ujawnionych w zakresie swojego działania przez urzędy celne z art. 99, 100, 106f, 106g i 106k, a także w sprawach w zakresie swojego działania z art. 54, 56, 57 §1 , art. 76, 80, 83, 84 §1, art. 107,107a oraz art. 109-111 §1. Właściwość urzędu skarbowego – w sprawach o pozostałe przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe. Właściwość organu indywidualnego – inspektor kontroli skarbowej w sprawach ujawnionych w zakresie działania kontroli skarbowej.
Wymienione organy mogą jednak wszczynać postępowanie przygotowawcze w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe nie należące do ich właściwości z tym, że po zabezpieczeniu dowodów przekazują sprawę do dalszego prowadzenia właściwemu organowi.
Klasyfikacja rodzajowa skarbowych czynów zabronionych 1)rozdział 6 – przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe przeciwko obowiązkom podatkowym i rozliczeniom z tytułu dotacji lub subwencji, 2)rozdział 7 – przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe przeciwko obowiązkom celnym oraz zasadom obrotu z zagranicą towarami i usługami, 3)rozdział 8 – przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe przeciwko obrotowi dewizowemu, 4)rozdział 9 – przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe przeciwko organizacji gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach o niskich wygranych.
Ustawowe znamiona skarbowego czynu zabronionego Przedmiot ochrony- dobro prawne chronione przez ustawę np: interes finansowy. Strona przedmiotowa – sposób popełnienia (zachowanie się sprawcy), przedmiot czynu (przedmiot na który bezpośrednio skierowane jest zachowanie się sprawcy), środki za pomocą których sprawca popełnia czyn zabroniony, okoliczności czynu (czas i miejsce jego popełnienia), skutek czynu. Podmiot czynu zabronionego – osoba fizyczna ponosząca odpowiedzialność na zasadach Kks (art. 5 ), poczytalna. Strona podmiotowa-zamiar sprawcy, umyślność lub nieumyślność zachowania się sprawcy.
Przestępstwa i wykroczenia podatkowe(art. 54-84) Polegają na naruszeniu obowiązku podatkowego przez uchylanie się podatnika od opodatkowania,naruszeniu obowiązków w zakresie prowadzenia dokumentacji podatkowej oraz w zakresie podlegania rygorom podatku akcyzowego, a także na narażeniu na uszczuplenie podatku albo na wypłatę nienależnej czy nadmiernej dotacji lub subwencji, naruszeniu przepisów o opłacie skarbowej czy różnego rodzaju utrudnianiu prawidłowego biegu postępowania podatkowego albo na innym naruszeniu przepisów podatkowych również przez płatnika i inkasenta.
Nieujawnienie przedmiotu opodatkowania – art. 54 kks §1 Podatnik, który uchylając się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie składa deklaracji, przez co naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. Typizacja czynu zabronionego - §1 - typ podstawowy przestępstwa,§2 - typ uprzywilejowany (mała wartość), §3 – wykroczenie.
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków podatkowych. • Strona przedmiotowa- zachowanie sprawcy polega na nieujawnieniu (niezgłoszeniu) właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania lub podstawy opodatkowania bądź niezłożeniu wymaganej deklaracji. Sposób i terminy ujawnienia przedmiotu, czy podstawy opodatkowania oraz złożenia deklaracji określone są w przepisach konkretnych ustaw podatkowych. Czyn zabroniony może być popełniony wyłącznie w formie zaniechania i ma charakter skutkowy. Do jego dokonania konieczne jest wystąpienie skutku w postaci narażenia na uszczuplenie podatku. • Podmiot czynu zabronionego-czyn zabroniony ma charakter indywidualny, co oznacza, iż sprawcą może być tylko podatnik. Określenie „podatnik” ma znaczenie nadane mu w ustawie z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa i w wydanych na jej podstawie przepisach wykonawczych oraz oznacza osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa o podobnym charakterze daninowym (art. 53 § 30 kks). • Strona podmiotowa- obejmuje umyślność w zamiarze bezpośrednim, co wynika z powiązania zaniechania sprawcy z chęcią uchylenia się od obowiązku podatkowego.
Oszustwopodatkowe – art. 56 kks §1 Podatnik, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązkuzawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.
Typizacja czynu zabronionego - §1 - typ podstawowy przestępstwa,§2 - typ uprzywilejowany (mała wartość),§3 – wykroczenie. W § 4 stypizowane został całkowicie, od czynów zabronionych opisanych w § 1-3, odrębne wykroczenie skarbowe polegające na niezłożeniu w terminie deklaracji lub oświadczenia, pomimo ujawnienia przedmiotu lub podstawy opodatkowania.
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków podatkowych • Strona przedmiotowa- zachowanie sprawcy polega na podaniu nieprawdy, zatajeniu prawdy lub niedopełnieniu obowiązku zawiadomienia o zmianie danych, objętych deklaracją lub oświadczeniem przy składaniu organowi podatkowemu lub płatnikowi deklaracji lub oświadczenia. Dla wypełnienia znamion przestępstwa wystarczy zrealizowanie choćby jednej z czynności sprawczych. Musi być ona podjęta przez sprawcę przy składaniu organowi podatkowemu lub płatnikowi deklaracji lub oświadczenia. • Podmiot czynu zabronionego-czyn zabroniony ma charakter indywidualny, co oznacza, iż sprawcą może być tylko podatnik. • Strona podmiotowa– w odniesieniu do czynów zabronionych określonych w § 1-3 obejmuje umyślność w zamiarze bezpośrednim wydaje się również możliwe popełnienie ich z zamiarem wynikowym w formie sprawczej niedopełnienia obowiązku zawiadomienia o zmianie danych, objętych deklaracją lub oświadczeniem. Wykroczenie skarbowe opisane w § 4 może być popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim , jak i ewentualnym.
Obrót bez znaków akcyzy – art. 63 kks §1Kto wbrew przepisom ustawy wydaje wyroby akcyzowe lub opakowania z tymi wyrobami, w stosunku do których zakończono procedurę zawieszenia poboru akcyzy, bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.
§2Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom ustawy przywozi na terytorium kraju w wyniku nabycia wewnątrzwspólnotowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub importuje wyroby akcyzowe lub opakowania z tymi wyrobami bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy. §3Karze określonej w 1 podlega także, kto dopuszcza się czynu zabronionego określonego w 1 i 2 w stosunku do wyrobów akcyzowych, które oznaczono nieprawidłowo lub nieodpowiednimi znakami akcyzy, a w szczególności znakami uszkodzonymi, podrobionymi, przerobionymi lub nieważnymi. Typizacja czynu zabronionego : typ podstawowy § 1-przestępstwo, typ podstawowy § 2- przestępstwo, typ podstawowy § 3- przestępstwo, typ uprzywilejowany (mała wartość) § 4 - przestępstwo, § 5- wykroczenie
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków nakładanych przez materialne prawo podatkowe. Przedmiotem ochrony jest także porządek prawny w zakresie oznaczania wyrobów znakami skarbowymi akcyzy. • Strona przedmiotowa- czynność sprawcza w przypadku przestępstwa określonego w § 1 polega na wydaniu- wbrew przepisom ustawy- wyrobów akcyzowych lub opakowań z tymi wyrobami, w stosunku do których zakończono procedurę poboru akcyzy, bez ich uprzedniego oznaczania znakami akcyzy. Czynność sprawcza w przypadku przestępstwa określonego w § 2 polega na sprowadzeniu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w drodze importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych lub opakowań z tymi wyrobami bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy.Czynność sprawcza w przypadku przestępstwa określonego w § 3
. • Strona podmiotowa-czyny zabronione opisane w § 1-3 mogą być popełnione tylko umyślnie. Popełnienie czynów zabronionych opisanych w § 1-2 możliwe jest jedynie z zamiarem bezpośrednim. Inaczej rzecz się ma z czynem zabronionym opisanym w § 3- może on być popełniony zarówno z zamiarem bezpośrednim jak i ewentualnym. Określona jest jako dopuszczenie się czynu zabronionego określonego w § 1-2, lecz względem wyrobów akcyzowych, które oznaczono nieprawidłowo lub nieodpowiednimi znakami akcyzy, w szczególności znakami uszkodzonymi, podrobionymi, przerobionymi lub nieważnymi. • Podmiot czynu zabronionego- powszechny, ich sprawcą może być każdy, kto wbrew przepisom ustawy doprowadza do wprowadzenia do Polski lub wydania wyrobów akcyzowych nieoznaczonych znakami akcyzy.
Paserstwo akcyzowe- art.65 §1Kto nabywa, przechowuje, przewozi,przesyła lub przenosi wyroby akcyzowe lub opakowania z tymi wyrobami stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego w art.63-64, lub pomaga w ich zbyciu albo te wyroby przyjmuje lub pomaga w ich ukryciu, jeśli rodzaj , ilość lub wartość wskazują na zamiar wprowadzenia do obrotu, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. Typizacja czynu zabronionego - § 1 typ podstawowy (umyślne paserstwo akcyzowe) – przestępstwo, § 2 typ podstawowy (nieumyślne paserstwo akcyzowe) – przestępstwo, § 3 typ uprzywilejowany paserstwa umyślnego (mała wartość) - przestępstwo, § 4 - wykroczenie
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków nakładanych przez materialne prawo podatkowe Strona przedmiotowa- czyn zabroniony polega na nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu przenoszeniu lub przesyłaniu, a także pomocy w zbyciu, przyjmowaniu pomocy w ukryciu wyrobów akcyzowych, będących przedmiotem czynu zabronionego określonego w art. 63-64, jeżeli ich rodzaj ilość lub wartość wskazują na zamiar wprowadzenia do obrotu. Podmiot czynu zabronionego- powszechny, ich sprawcą może być każdy. Strona podmiotowa- przestępstwa opisane w § 1, jak również § 3 może być popełnione tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim jak i ewentualnym. Natomiast przestępstwo określone w § 2 jest jednym z nielicznych przestępstw, które mogą być popełnione nieumyślnie.
Fałszowanie znaków akcyzy – art.67 kks § 1 Kto podrabia albo przerabia znak akcyzy albo upoważnienie do odbioru banderol, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności albo obu tym karom łącznie. §2 Kto w celu popełnienia przestępstwa skarbowego określonego w § 1 uzyskuje lub przysposabia środki podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2 albo obu tym karom łącznie.
Typizacja czynu zabronionego - §1 - typ podstawowy przestępstwa- fałsz materialny znaku akcyzy albo upoważnienia do odbioru banderol,§2 - typ podstawowy przestępstwa- przygotowania do dokonania przestępstwa określonego w §1, w § 4 wykroczenia skarbowe. Przepis § 3 opisuje natomiast szczególny przypadek czynnego żalu, związanego z przestępstwem opisanym w §2. Zgodnie z tym przepisem nie podlega karze za przestępstwo skarbowe określone §2 sprawca, który odstąpił od jego dokonania, w szczególności zniszczył uzyskane lub przysposobione, środki lub zapobiegł skorzystaniu z nich w przyszłości.
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków nakładanych przez materialne prawo podatkowe. • Strona przedmiotowa- przestępstwo określone w§1 polega na podrabianiu albo przerabianiu znaku akcyzy albo upoważnienia do odbioru banderol. Przepis art. §2 kryminalizuje przygotowania do dokonania przestępstwa określonego w §1 poprzez uzyskiwanie oraz przysposabianie środków (tylko te dwie czynności sprawcze są karalne). • Podmiot czynu zabronionego- powszechny, ich sprawcą może być każdy. • Strona podmiotowa- czyny zabronione określone w §1-2, są przestępstwami, które można popełnić wyłącznie umyślnie z zamiarem bezpośrednim.
Naruszenie warunku zwolnienia od akcyzy-art.73 kks Typizacja czynu zabronionego§1 - typ podstawowy przestępstwa,§2 – wykroczenie §1. Kto, w użyciu wyrobu akcyzowego, zmienia cel, przeznaczenie lub nie zachowuje innego warunku, od którego ustawa uzależnia zwolnienie towaru w całości lub w części od obowiązku oznaczania znakami akcyzy, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. §2 Jeżeli niepobrany podatek akcyzowy nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków nakładanych przez materialne prawo podatkowe. Strona przedmiotowa-czynność sprawcza w przypadku przestępstwa opisanego w §1 polega na zmianie przez sprawcę- w użyciu wyrobu akcyzowego- celu, przeznaczenia lub niezachowaniu przez sprawcę innego warunku, od którego ustawa uzależnia zwolnienie towaru w całości lub części od obowiązku oznaczania znakami akcyzy. Podmiot czynu zabronionego- powszechny, ich sprawcą może być każdy. Strona podmiotowa-przestępstwo określone w art. 73 jest przestępstwem umyślnym. Może być popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim jak i ewentualnym.
Zmiana przeznaczenia wyrobu akcyzowego- art.73a kks Typizacja czynu zabronionego :§ 1 typ podstawowy–przestępstwo, § 2 typ uprzywilejowany (mała wartość)- przestępstwo, § 3-wykroczenie §1. Kto, w użyciu wyrobu akcyzowego, zmienia jego przeznaczenie w szczególności używa oleju opałowego jako oleju napędowego, przez co naraża podatek akcyzowy na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2 albo obu tym karom łącznie.
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków nakładanych przez przepisy materialnego prawa podatkowego • Strona przedmiotowa-czynność sprawcza w przypadku przestępstwa opisanego w §1 polega na zmianie przez sprawcę- w użyciu wyrobu akcyzowego- przeznaczenia tego wyrobu, czego skutkiem jest narażenie na uszczuplenie podatku akcyzwego. Kodeks jako przykład wskazuje na użycie oleju opałowego jako oleju napędowego. • Podmiot czynu zabronionego- powszechny, ich sprawcą może być każdy. • Strona podmiotowa-przestępstwo określone w art. 73a jest przestępstwem umyślnym. Może być popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim jak i ewentualnym.
Naruszenie obowiązków z zakresu składania informacji podatkowej – art. 80 kks §1 Kto wbrew obowiązkowi nie składa w terminie właściwemu organowi wymaganej informacji podatkowej, podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych. §2 Płatnik, podmiot, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wbrew obowiązkowi nie składa w terminie podatnikowi lub właściwemu organowi wymaganej informacji podatkowej lub informacji o których mowa w art. 42 ust.2 pkt 2 lub art. 42c ust.1 powołanej ustawy podlega karze grzywny do 180 stawek dziennych §3 Jeżeli informację określoną w §1 lub §2 złożono nieprawdziwą, sprawca podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych.
Informacja podatkowa – art. 53 § 30 Typizacja czynu zabronionego - §1, §2, §3 - przestępstwa, oraz §4 – wykroczenia odpowiadające znamionami tym przestępstwom,będące wypadkami mniejszej wagi Informacje podatkowe, o których mowa w art. 80 §1 i §2, to wyłącznie informacje podatkowe, w rozumieniu przepisów art. 82 - 86 Ordynacji podatkowej (j.t. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60) oraz wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych. Natomiast „informacje”, o których mowa w przepisach konkretnych ustaw podatkowych, należy uznać za deklaracje w rozumieniu art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej oraz w rozumieniu przepisów kks.
Przedmiot ochrony – przestrzeganie obowiązków związanych ze złożeniem, przedstawieniem informacji podatkowych właściwym organom. • Strona przedmiotowa- zachowanie sprawcy, opisane w §1 i §2, polega na niezłożeniu w terminie (co najmniej do czasu wszczęcia postępowania lub złożenia tych informacji po terminie), wbrew obowiązkowi, właściwemu organowi wymaganej informacji podatkowej. Czyny zabronione z §1 i§2 mogą być popełnione wyłącznie przez zaniechanie. Ich istotą jest bowiem niedopełnienie ciążących na sprawcy obowiązków. Zachowanie sprawcy, w przypadku czynu zabronionego opisanego w §3, polega na składaniu nieprawdziwych informacji podatkowych. Sprawca świadomie przedstawia właściwemu organowi informację, która w jego przekonaniu jest niezgodna z rzeczywistością. Czyn zabroniony może być więc popełniony tu wyłącznie poprzezdziałanie.
Podmiot czynu zabronionego-czyny zabronione opisane w §1 - §4 mają charakter indywidualny. - Sprawcą czynu zabronionego opisanego w §1 może być wyłącznie podmiot zobowiązany do złożenia właściwemu organowi wymaganej informacji podatkowej niebędący płatnikiem; - sprawcą czynu zabronionego opisanego w §2 może być wyłącznie płatnik, zobowiązany do złożenia podatnikowi lub właściwemu organowi podatkowemu wymaganej informacji podatkowej - sprawcą czynu zabronionego opisanego w §3 może być w zależności od rodzaju składanej informacji podmiotokreślony w §1 albo §2. • Strona podmiotowa- §1i §2obejmują umyślnośćw zamiarzebezpośrednim lub wynikowym (ewentualnym). Natomiast §3 obejmuje wyłącznie umyślność w zamiarze bezpośrednim.