180 likes | 332 Views
Zimowe rymowanki. Lekcja języka polskiego w klasie V c Szkoła Podstawowa nr 28 w Lublinie. Zima w obrazie poetyckim.
E N D
Zimowe rymowanki Lekcja języka polskiego w klasie V c Szkoła Podstawowa nr 28 w Lublinie
Zima w obrazie poetyckim Zima poetyckim słowem malowana to różne obrazy widziane okiem fotografa, wrażliwego wędrowca, rozbawionego dziecka, poszukiwacza przygód, miłośnika przyrody, człowieka samotnego i szczęśliwej rodziny siedzącej przy stole wigilijnym. Pejzaż zimowy budzi różne reakcje. Jednych zachwyca, innych mrozi. Zawsze wywołuje refleksję. Czy łatwo opisać zimę? Czy łatwo znaleźć odpowiednie słowo w opisie zimowego obrazu?
O zwykłej zimie mówią Poeci • Język poetyckiego opisu zimy odróżnia się od naszego codziennego języka. Jest niezwykły. • Występują w nim porównania, przenośnie, epitety, wyrazy dźwiękonaśladowcze. • Język poetycki działa na naszą wyobraźnię. Podpowiada, że warto spojrzeć na zimę okiem poety. Okaże się wtedy, że może ożyć i zaczarować, wywołać zadumę lub niechęć. • Każda pora roku jest piękna, dlatego trzeba opiewać również urok zimowego pejzażu. • Poetyckie strofy o zimie najczęściej są rymowane.
Zimowe metafory, epitety, porównania Błysną świeczki na choince uśmiechy na twarzach. (…)W grudniu rzadko ptak zaśpiewaw srebrze stoją wszystkie drzewa. Janusz Minkiewicz ******* Wróbelkowi serce rośnie,że wiosny doczeka Rosną w styczniu zaspy śniegu,że wóz w nich ugrzęźniea na szybach rosną srebrneliście i gałęzie. Jerzy Ficowski http://dzieci.epapa.pl/wiersze/2 ******* Zima wcale nie jest cicha w zimie wiele głosów słychać . (…) Mróz wygrywa groźnym palcem na klawiszach sopli walce. Dorota GellnerZima
Zimowe metafory, epitety, porównania Nasza zima biała chustą się odziała. Idzie, idzie do nas w gości w srebrnych blaskach cała! Maria Konopnicka Zima ******* Pojadę ja na łyżewkach po lodzie (…) Lód jest śliski, łyżwy ostre jak noże. Hanna OżogowskaNa lodzie ******* Jedzie pani Zima na koniku białym Hanna OżogowskaJedzie zima ******* Biegały, ptaszki biegały Po śniegu jak płótno białym. Tadeusz Kubiak Biegały ptaszki
Zimowe metafory, epitety, porównania Sanki suną W śnieżnej bezbrzeży, Srebrną łuną Biel mi się śnieży. Jan Brzechwa Elegia śnieżna ******* Okruchy śniegu Siecią swych fal Zasnuły w biegu Bezbronną dal. Bolesław Leśmian Noc zimowa ******* Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła! Szczypie w nosy, szczypie w uszy Mroźnym śniegiem w oczy prószy, Wichrem w polu gna! Maria Konopnicka Zła zima ******* Świeciła gwiazda na niebie srebrna i staroświecka. Świeciła wigilijnie, każdy ją zna od dziecka. Leopold Staff Gwiazda
Zimowe metafory, epitety, porównania Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg Zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi. Julina Tuwim Zadymka ******* Zakuła zima okna lodem ku uciesze Dzieci, co, tuląc złoto do srebrnych szyb głowy, Odwilżają oddechem krążki i na piesze Patrzą cienie spieszące drogą w zmierzch liliowy. Leopold Staff Zacisze ******* Lecą niezmordowane w czapeczkach futrzanych. Zaciskają piąstki w biegu, miasta i wioski kryją pod śniegiem. Józef Ratajczak Śnieżynki ******* Więc gdy śnieg na święta zatańczy, Pomyśl, proszę, najukochańszy, O tym panu, co układa rymy Konstanty Ildefons Gałczyński Kto wymyślił choinki
Nasze rymowanki • Uruchomić wyobraźnię i trochę wrażliwości na dobro • Dostrzec, że świat jest piękny i wyrazić jego urodę niezwykłymi wyrażeniami • Opisać pejzaż wyszukanymi lub dobrze nam znanymi epitetami • Podkreślić zaobserwowane cechy ciekawym porównaniem • Ująć słowa w wersy i wprowadzić rymy To nasz przepis na rymowankę
Zimowa bajka Gabrysi i Patrycji Wszędzie biało jest na łące, Nie biegają już zające. Rudy lis na białym śniegu, Pozostawia ślady w biegu. Poszukuje coś pod śniegiem, A przed psami zmyka biegiem. Lisa psy nie dogoniły, Długo przy norze węszyły. Nie znalazły lisa wreszcie. Może go spotkają jeszcze.
Rymowanki Sary W zimie jest śniegu lawina Zima jak bajkowa kraina. Drzewa wyglądają jak białe skrzaty, A góry śniegu jak ich małe chaty. Do domu mają blisko Choć po drodze jest ślisko. Zima ubrana w biały puch Wygląda jak biały duch. Po południu słonko świeci Wtedy na sanki wychodzą dzieci.
Rymowanki zuzi W ten zimowy dzień pojadę sankami Zrobię sobie zdjęcie z dwoma bałwankami A potem pójdę ścieżką gdzieś bardzo daleko Tam gdzie biały śnieg się zamienia w mleko. **** Zima to taki czas, kiedy zaśnieżony las Łąki, parki i ogrody. Piękny jest widok białej przyrody.
Rymowanki zuzi **** Biała łąka, na niej dzieci Ponad łąką słonko świeci. A ja na nie patrzę się I za nimi pobiec chcę. **** Prawie wieczór a ja wciąż bawię się na dworze. Drzewa, krzewy i trawniki są w białym kolorze. Może sobie wrócę już, chociaż sama nie wiem. Może sobie posiedzę jeszcze na tym Białym drzewie?
Rymowanki Poli i Kingi Kiedy wyszłam, było ślisko, To tak jakby lodowisko. Przejechałam się sankami Z białymi bałwankami. Pojadę na zimowisko, Lodowisko będzie blisko. **** Zaraz święta, piękne święta, niech każdy o nich pamięta. Święta ,święta i po świętach, potem zima i kolęda.
Rymowanki Poli i Kingi Przyszła zima Mróz tęgi trzyma. Wiatrem drogi zamiata, Że nie widać świata. Haftuje na szybach. Zapomnij o grzybach.
RYMOWANKI Michała, Konrada, Marcina Zima jest biała, gdy śnieg popada Na drodze czasem jest lód Zimny jak straszny chłód Chodźmy z zimą na zimowisko A po drodze będzie ślisko. Zima przyszła w wielkim mrozie Ale roztopić się nie może. ***** Sypią płatki całą noc, Jutro będzie śniegu moc.
Rymowanki Natalki i Oli Jadę, jadę w dół sankami pomiędzy białymi drzewami. Drzewa zasypane białym puchem a pod nimi mały suseł. **** Wszyscy lubią zimę białą Bo są święta- śniegu mało! **** Zima przyszła, zaśnieżyła, a potem była wiosna i wszystko rozmroziła.
Odautorska refleksja Czy łatwo było rymować? • Zuzia: Tak, bo rymy same przychodzą mi do głowy. • Martyna: Nie, bo nic nie umiem wymyślić. • Bartek: Niezbyt wychodzą mi te rymy. • Michał: Nie umiem pisać wierszy. • Gabrysia: Łatwo się wymyśla rymowanki. • Emilka: Trzeba mieć wyobraźnię, żeby rymować. • Pola: Potrzeba czasu i spokoju, żeby pisać. Układanie rymów to dar.
Zadanie dla każdego Ułóż opowiadanie, któremu nadasz tytuł Zimowa historyjka. Zastosuj narrację pierwszoosobową. Narrator to uosobiona zima. Pani Zima opowiada, posługując się językiem poetyckim, a więc używa epitetów, porównań i przenośni.