140 likes | 348 Views
JULIAn TUWIM TOWARZYSZ WIELU POKOLEŃ.
E N D
JULIAn TUWIMTOWARZYSZ WIELU POKOLEŃ Urodził się 13 września 1894 w Łodzi, przy ul. Widzewskiej 44 (obecnie Kilińskiego 46), w mieszczańskiej rodzinie zasymilowanych Żydów. W latach 1904–1914 uczęszczał do Męskiego Gimnazjum Rządowego w Łodzi. Na początku uczył się słabo, nie okazywał zainteresowania przedmiotami ścisłymi, zwłaszcza matematyką, przez co powtarzał szóstą klasę.
RODZINA TUWIMÓW • OJCIEC POETY Ojciec poety, Izydor Tuwim ukończył szkołę w Królewcu, następnie studiował w Paryżu, znał kilka języków obcych. Był urzędnikiem i korespondentem Azowsko-Dońskiego Banku Handlowego. Zmarł w 1935 i jest pochowany na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi. • MATKA POETY Matka, Adela z Krukowskich była córką właściciela drukarni, pochodziła z rodziny inteligenckiej, jej czterej bracia byli adwokatami oraz lekarzami. Po śmierci męża popadła w poważną chorobę psychiczną, próbowała popełnić samobójstwo. Ostatni okres życia spędziła w szpitalu dla psychicznie chorych w Otwocku. Podczas likwidacji otwockiego getta została zastrzelona przez Niemców 19 sierpnia 1942. • ŻONA POETY Żonę, Stefanię Marchew (1894–1991), poślubił 30 kwietnia 1919 w Wielkiej Synagodze w Łodzi. Po powrocie z emigracji adoptowali córkę Ewę, która w 2006 założyła „Fundację im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim”. Celem Fundacji jest udzielanie pomocy niepełnosprawnym i nieuleczalnie chorym dzieciom oraz niepełnosprawnej i nieuleczalnie chorej młodzieży, a także sprawowanie opieki nad dorobkiem artystycznym poety oraz jego siostry.
DEBIUT MŁODEGO POETY Zadebiutował w 1911 przekładem na esperanto wierszy Leopolda Staffa. W roku 1913 miał miejsce jego właściwy debiut poetycki, wiersz Prośba opublikowany został w „Kurierze Warszawskim”. Utwór poeta podpisał inicjałami St. M., poznanej w 1912, swojej przyszłej żony Stefanii Marchwiówny.
SUKCESY W ŻYCIU • Autor tekstów kabaretowych, rewiowych i librecista oraz autor tekstów politycznych. Współautor i redaktor pism literackich i satyrycznych („Skamander”, Wiadomości Literackie, Cyrulik Warszawski). Tłumacz literatury rosyjskiej, m.in. Aleksandra Puszkina (Jeździec miedziany, Połtawa), W. Majakowskiego (Obłok. w spodniach Bibliofil i kolekcjoner kuriozów (Czary i czarty polskie, Pegaz dęba, Cicer cum caule).
II WOJNA ŚWIATOWA 1939 – 5.IX. początek emigracji, ucieczka z Polski, przez Rumunię, Jugosławię i Włochy, do Paryża 1940– wyjazd z Portugalii do Brazylii– początek pracy nad poematem Kwiaty polskie 1941– wyjazd do Nowego Jorku 1942 – 19.VIII. śmierć matki Tuwima zamordowanej przez hitlerowców w Otwocku;– współpraca z miesięcznikiem „Nowa Polska” redagowanym w Londynie. 1944 – opublikowanie manifestu My, Żydzi polscy w „Nowej Polsce” 1946 – 12.VI. powrót do Warszawy; – adoptowanie córki Ewy;– publikacja Balu w operze;– kierownictwo literackie Teatru Muzycznego Domu Wojska Polskiego
INOWŁÓDZ „Najwyższa góra świata" – na której stoi do dzisiaj kościół św. Idziego - tak nazywał to miejsce nastoletni Julian Tuwim. U stup tej góry rozciąga się Inowłódz. W latach międzywojennych był uzdrowiskiem i letniskiem: "Takie letnisko. Jedno słowo: Wypisz - wymaluj - Soplicowo" - pisał o nim Tuwim w "Kwiatach polskich".
Humor • Znany był ze swojego specyficznego humoru objawiającego się bystrością umysłu i świeżością. Świeżości tej szukał najczęściej w języku – głównym orężu modernizmu, a szczególnie postmodernizmu. Swe badania językowe rozpoczął od nauki esperanto jeszcze w latach gimnazjalnych. Tłumaczone na esperanto wiersze Staffa, a także Testament mój (Mia testamento) Juliusza Słowackiego i inne wiersze zostały opublikowane na łamach Esperantysty Polskiego (Pola Esperantisto). W późniejszych badaniach nad językiem tworzył neologizmy. Podobnie jak B. Leśmian, A. Wat i S. Młodożeniec, tworzył tak zwany język pozarozumowy (zaum), którego poznanie miało być aprioryczne i zgodne ze skojarzeniami każdego odbiorcy. Próby te wyraził w Słopiewniach.
POEZJA • Poezja Tuwima uważana jest za jedną z najtrudniejszych ze względu na częste gry słów, zwielokrotnienia znaczeń jednego wyrazu poprzez inne, nie zawsze jasne podkreślenia niektórych słów w zdaniu jakby było ono niedokończone. Ogromna giętkość i błyskotliwość tego języka przyjmuje często koloryt humorystyczny, jak w Balu w Operze. Słowa przyjmują cechy opisywanej rzeczywistości (np. mistrzowsko zastosowana została rytmika i szelest polskich słów w Lokomotywie, przez co jest to wiersz-onomatopeja). • Oprócz dzieł charakteryzujących się niebywałym pięknem i kulturą słowa, Julian Tuwim tworzył także wiersze pisane językiem potocznym, czy wprost wulgarnym (np. „Do prostego człowieka” czy „Wiersz, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowali”).
AUTOR WIERSZY DLA DZIECI Lokomotywa Słoń Trąbalski Warszawa Idzie Grześ przez wieś Okulary Cuda i dziwy Kotek O panu Tralalińskim Dżońcio Ptasie plotki Abecadło
List do dzieci • Drogie dzieci! W tym liściku • O jedno was proszę: • Żebyście się co dzień myły, • Bo brudnych nie znoszę. • Czy pod studnią, czy na misce, • W rzece, czy w sadzawce - • Ale myć się! Bo przyjadę • I sam wszystko sprawdzę! • Myć się, dzieci, myć do czysta, • Chłopcy i dziewczynki, • Bo inaczej powiem, żeście • Nie dzieci, lecz świnki! • Trzeć się mydłem, gąbką, szczotką, • W misce, w nurtach rzeczki! • Bądźcie czyste! • Z poważaniem • Autor tej książeczki
ŚMIERTELNA CHOROBA TUWIMA • Julian Tuwim przez znaczną część swego życia cierpiał na zaburzenia nerwicowe (agorafobia, nerwica wegetatywna) i depresję, które ograniczały jego normalne funkcjonowanie i pracę. Zmarł 27 grudnia 1953 w pensjonacie ZAiKS-u „Halama” w Zakopanem na atak serca. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. W imieniu władz PRL przemówienie pożegnalne na pogrzebie wygłosił minister kultury i sztuki Włodzimierz Sokorski.
Miejsca w łodzi związane z tuwimem Ławeczka Tuwima Popiersie Tuwima
PODSUMOWANIE • Uchwałą Sejmu VII kadencji z 7 grudnia 2012 rok 2013 ogłoszony został rokiem Juliana Tuwima. • Jedynym właścicielem autorskich praw majątkowych wszystkich utworów poety oraz jego siostry Ireny Tuwim-Stawińskiej jest Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim, założona w 2006 r., przez córkę Tuwima Ewę Tuwim-Woźniak.
Prezentacja – Julian Tuwim • Autorzy: • Liwia Bujalska – Wojdala kl. IV c • Julia Węgrzynowska kl. IV c • Karolina Semeradt kl. V b • Dawid Karwacki kl. V b • Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 55 • im. E.Lokajskiegow Łodzi