190 likes | 520 Views
PORTUGALIA. Portugalia. Kształtem kraj ten podobny jest do prostokąta, którego długość z północy na południe wynosi 540km a szerokość z zachodu na wschód 180 km.
E N D
PORTUGALIA Portugalia
Kształtem kraj ten podobny jest do prostokąta, którego długość z północy na południe wynosi 540km a szerokość z zachodu na wschód 180 km. Portugalia jest to niewielkie państwo europejskie leżące w zachodniej części Europy. Od Polski jest ponad 3,5 razy mniejsza i ma o mniej więcej tyle samo mniej ludności. Do jej terytorium należą również dwie wyspy Madera i Azory. Jedynym sąsiadem Portugalii jest Hiszpania, która otacza ten kraj od północy i wschodu.
Fado powinno być wykonywane na scenie z czarną scenografią, w tym samym kolorze powinna być ubrana wokalistka. Tradycyjnie powinny akompaniować jej 2 portugalskie gitary (z 12 strunami). Najsłynniejszym stylem muzycznym, pochodzącym z Portugalii jest fado. Fado charakteryzuje smutek i niezwykła melancholia. Fado jest uważana za symbol narodowy i muzykę narodową, jednak istnieje jej wiele odmian w rożnych regionach Portugalii. Fado najprawdopodobniej wywodzi się z pieśni Maurów.
Aby śpiewać taki rodzaj muzyki potrzebny jest niezwykle silny głos oraz osobowość sceniczna, która ma pomóc w odtworzeniu żalu i smutku zawartego w słowach piosenek. Największą piosenkarką śpiewającą fado w Portugalii jest Amalia Rodriquez. We współczesnej Portugalii jest wielu odtwórców fado. Jedną z nich, ale śpiewającą w unowocześniony sposób jest kontrowersyjna piosenkarka Mísia. Dulce Pontes jest jedną z artystek, która przyczyniła się do odrodzenia fado w latach 90-tych XX wieku. Posiada mocny i dramatyczny głos dzięki, któremu prościej jej jest przekazywać emocje związane z fado.
Zabytki Portugalii znajdujące się na liście UNESCO Centrum Angra do Heroizmo na Azorach Angra to po portugalsku zatoka, natomiast człon Heroísmo (bohaterstwo, heroizm) został dodany do nazwy miejscowości w XIX wieku przez królową Marię II, która schroniła się tam w latach 1830-33 przed swoim mężem Michałem I Uzurpatorem po odebraniu jej tronu i zaprowadzeniu przez niego w kraju absolutystycznych rządów terroru. Główną atrakcją dla turystów jest zabytkowe centrum miasta. Jest to historyczne miasto warowne i stolica wyspy portugalskiej Terceira. Najstarsza i druga co do wielkości miejscowość archipelagu. Angra była pierwszą osadą założona przez Portugalczyków w 1478r.
Klasztor Hieromitów Budowę klasztoru rozpoczęto w 1502r. z polecenia króla Manuela I jako wyraz dziękczynienia za wyprawę Vasco da Gamy do Indii. Zakończyła się w roku 1551 kiedy jego syn Jan III zrezygnował z jej finansowania. Klasztor uważany jest za perłę stylu manuelińskiego, będącego połączeniem gotyku i renesansu. W budowie klasztoru uczestniczyli m.in Diogo de Boitaca`e czy Diogo de Torralva.
Klasztor w miejscowości Batalha Budowa klasztoru rozpoczęła się w roku 1385, została zainicjowana przez króla Jana I w podzięce za zwycięstwo w bitwie pod Aljubarrotą. Budowa trwała blisko 150 lat i każdy kolejny władca odciskał na nim swój ślad. Wraz z budową klasztoru powstawała miejscowość Batalha Klasztor składa się z kościoła (trójnawowa bazylika z transeptem), Kaplicy Fundatora (grobowiec dla króla Jana I i jego małżonki), Krużganka Królewskiego, Kapitularzu, Starego Refektarzu, niedokończonych kaplic, które miały być miejscem pochówku oraz z Krużganka Alfonsa V (jeden z pierwszych piętrowych krużganków w Portugalii). Część klasztoru się nie zachowała z powodu splądrowania, a w końcu podpalenia przez wojska napoleońskie.
Klasztor Zakonu Chrystusa w Tomarze Jest to kompleks klasztorny na obrzeżach miasta Tomar w Portugalii. Klasztor i miejscowość zostały założone w 1162r. przez brata zakonnego Gualdima Paisa. Przez wiele lat była to siedziba zakonu i ośrodek władzy religijnej i wojskowej. Templariusze wyruszali stąd na krucjaty. Z tego okresu pochodzi zachowana do dziś Charola zwana też rotundą lub absydą emplariuszy. Złoty wiek dla klasztoru przypadł na wiek XV i XVI podczas wypraw kolonialnych. W tych czasach klasztor znacznie rozbudowano. Powstały wówczas krużganki cmentarne i krużganki pralnicze. Dalsza rozbudowa nastąpiła podczas rządów króla Manuela I. Dzięki bogactwom zdobytym w zamorskich koloniach dobudował on nową nawę. Wówczas też powstały bogato zdobione, typowo manuelińskie okna na głównej fasadzie sali kapituły. Za panowania syna Manuela nastąpił rozkwit stylu renesansowego podczas, którego powstały cztery nowe krużganki.
Historyczne centrum Évory Jest to miasto w Portugalii w dystrykcie Évory. Miasto istniało już w starożytności jako kolonia rzymska Ebora. Największy rozkwit przypada między XIV a XVI w. kiedy miasto znajdowało się pod władaniem portugalskiego rodu Avis. Wzniesiono wtedy istniejące do dziś pałace, a także budynki w stylu renesansowym i manueliskim. W 1559r. powstał tutaj także uniwersytet jezuicki.
Opactwo Cystersów w Alcobaça Położone jest w dystrykcie Leiria, w regionie Centrum, w podregionie Oeste. Został ufundowany przez Afonso I Henriques dla upamiętnienia swojego zwycięstwa nad Arabami pod Santarem, które miało miejsce w 1147 roku. Bryła świątyni wzorowana została na rozwiązaniach słynnego opactwa cystersów w Clairvaux we Francji. Jest największą średniowieczną budowlą sakralną na terenie Portugalii. Zbudowany został na planie krzyża łacińskiego z elementami mauretańskimi i uzupełniony gotykiem.
Krajobraz kulturowy w Sintrze Snitra jest to miasto położone nieopodal Lizbony. • Zabytki w Sintrze: • Castelo dos Mouros • Palácio da Pena • Palácio Nacional de Sintra • Convento dos Capuchos
Historyczne centrum w Porto Jest to drugie, co wielkości miasto w Portugalii. Pierwotna osada została założona przez Celtów lub Rzymian. Nazwa miasta kojarzona jest głownie z nazwą wina Portugalskiego Porto. Mało kto wie, że wino to powstało w XVII wieku, kiedy to angielscy kupcy chcąc zapobiec kwaśnieniu wina dolali do niego trochę brandy. Wino stało się mocniejsze oraz słodsze. Wino to jest symbolem czasów Wiktoriańskich w Wielkiej Brytanii a w Portugalii metaforą brytyjskiej obecności w tym mieście, która jest ciągle widoczna.
Prehistoryczna sztuka naskalna w dolinie Côa Jest to kompleks archeologiczny rytów naskalnych z okresu paleolitu i neolitu, odkrytych w 1992 roku w okolicach miasta Vila Nova de Foz Côa w północno-wschodniej Portugalii. Jest to jedno z największych w Europie skupisk zabytków prehistorycznych.
Lasy wawrzynowe na Maderze Lasy te zajmują około 20% powierzchni lądu. W lasach tych występują gatunki roślin strefy zwrotnikowej. Do charakterystycznych przedstawicieli flory zaliczają się drzewa wawrzynowe, a także Apollonias barbujana, wrzosiec drzewiasty, ostrokrzew kanaryjski i Sambucus lanceolata. W poszyciu dominują paprocie, zwłaszcza z gatunku Woodwardia radicans. Licznie występuje także glistnik jaskółcze ziele, fiołek wonny i fiołek Rivina.
Alto Douro - region winny górnego Duero Region winiarski w północno-wschodniej Portugalii nad rzeką Douro. Jest to obszar znany z produkcji wina Porto spławianego niegdyś w beczkach na specjalnych barkach w dół rzeki do miejscowości Vila Nova de Gaia. Zajmuje około 26 milionów hektarów i stanowi 10% powierzchni wszystkich upraw winorosli w Portugalii.
Historyczne centrum Guimarães Jest to miasto w Portugalii, leżące w dystrykcie Braga. Miasto zostało założone przez Vimara Peres i było pierwszą stolicą Portugalii. Historyczne centrum miasta to skupisko placów i wąskich brukowanych uliczek. Znajduje się tu wiele średniowiecznych kościołów i klasztorów. Na północnych obrzeżach Starego Miasta wznosi się zamek z X wieku.
Krajobrazy winnic na wyspie Pico Jest to wyspa wulkaniczna na środkowym Atlantyku. Na tej wyspie produkowane jest wino noszące taką samą nazwę jak wyspa- Pico.
Portugalczycy jako wesoły i bardzo życzliwy naród uwielbiają biesiadować i celebrują jedzenie. Każdy region Portugalii ma swój własny specjał kulinarny. Potrawą narodową jest bacalhau - marynowany, suszony dorsz przyrządzany na 365 sposobów - tyle, ile jest dni w roku. Pasją Portugalczyków jest piłka nożna i ich drużyna narodowa, która pierwszy mecz rozegrała w 1921r. Jednakże aż do 2000r. jako zespół spisywali się bardzo przeciętnie, mimo, iż posiadali wielkie gwiazdy. Dopiero wraz z nadejściem ery Ronaldo, Ricardo i Deco drużyna narodowa jest obecna na każdym ważnym turnieju piłkarskim.
Prezentację przygotowała: Marta Leksy