720 likes | 1.26k Views
PATRON NASZEJ SZKOŁY Ksiądz Jan Twardowski (1915 – 2006). 22 marca 2003 roku zapisał się w historii naszej szkoły – jako dzień nadania jej imienia Księdza Jana Twardowskiego. Życiorys.
E N D
22 marca 2003 roku zapisał się w historii naszej szkoły – jako dzień nadania jej imienia Księdza Jana Twardowskiego
Życiorys Ksiądz Jan Twardowski urodził się 1 czerwca 1915 roku w Warszawie. W okresie gimnazjalnym współredagował międzyszkolne pismo "Kuźnia Młodych”.Na łamach tej gazetki miał miejsce jego debiut poetycki. Maturę zdał w 1936, a rok później ukazał się pierwszy tomik jego wierszy pt. "Powrót Andersena", w tym samym roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie II wojny światowej, podczas której zaginął cały jego wcześniejszy dorobek poetycki, był żołnierzem Armii Krajowej, uczestniczył w powstaniu warszawskim. W czasie powstania został ciężko ranny i to właśnie wtedy zrodziła się myśl – wstąpienia do tajnego seminarium.
W trakcie wojny w roku 1945 zaczął naukę w tajnym Seminarium Duchownym w Warszawie. 4 lipca 1948 roku przyjął święcenia kapłańskie. Zajął się nauczaniem religii w szkole specjalnej w Żbikowie. Przez wiele lat był rektoremkościoła sióstr Wizytek w Warszawie, gdzie głosił kazania dla dzieci, którym później zadedykował dwa zbiory: "Zeszyt w kratkę" oraz "Patyki i patyczki". Publikował swe wiersze m.in. na łamach Tygodnika Powszechnego.
„Dziewczynka z zapałkami” Refren: Święta dziewczynko z zapałkami, chroń nas przed staruchami,co płaczą, że wszędzie zło, martwią się, że nas okłamują (bis) Nie mówiąc nam o tym.
A nas cieszy pole różowe, kiedy wschodzi zboże,nagietek, który przekwita w październiku.Pszczoły dokładnie złote, czujemy niewidzialne ręce,widzimy dalej i więcej. Refren: Święta dziewczynko z zapałkami, chroń nas przed staruchami,co płaczą, że wszędzie zło, martwią się, że nas okłamują (bis) Nie mówiąc nam o tym.
Leszczyna, co wydaje jednocześnie kwiaty i orzechy, Spotykamy się z Matką Boską w ogrodzie, Żyjemy z kundlem na co dzień. Czujemy niewidzialne ręce, Widzimy dalej i więcej. Refren: Święta dziewczynko z zapałkami, chroń nas przed staruchami,co płaczą, że wszędzie zło, martwią się, że nas okłamują (bis) Nie mówiąc nam o tym.
Czujemy niewidzialne ręce,widzimy dalej i więcej. Refren: Święta dziewczynko z zapałkami, chroń nas przed staruchami,co płaczą, że wszędzie zło, martwią się, że nas okłamują (bis) Nie mówiąc nam o tym.
Twórczość księdza Jana Twardowskiego jest popularna na całym świecie, jego dzieła przetłumaczono aż na 17 języków. • Ksiądz Twardowski był laureatem licznych nagród i odznaczeń: - Nagroda literacka PEN - Order uśmiechu - Nadanie tytułu Doktora Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego - Nagroda TOTUS – zwana katolickim noblem
Ksiądz Twardowski jest dla nas doskonałym wzorem, jego twórczość pisana językiem prostym, obrazowym, o sprawach nam bliskich i z dużą dozą humoru doskonale dociera do czytelnika.
Utwory księdza Twardowskiego przekazują pozytywny obraz świata, uczą dostrzegać w ludziach dobro, pomagają nawiązywać właściwe relacje międzyludzkie. • Wiersze Księdza Twardowskiego wyrażają uczucia, które są bliskie wszystkim, uczą jak radzić sobie z własnymi emocjami, wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka, taktu, empatii. To utwory na chwile smutne i radosne, na co dzień i od święta, na dzieciństwo, dojrzałość i starość.
„Kopciuszek” Refren: Kopciuszku, tobie się udało, Kopciuszku, tobie się udało oddzielić mak od popiołu przez jedną noc. (Bis) Powiedz jak oddzielić kota od kotki,ból od miłości, łzę od doświadczeń, smutek od czasu, mądrość od starości. I nie mieć już słonia lat.
Portrety naszego patrona wykonane przez klasę V Katarzyna Fiedor Franciszek Jaruga
Portrety naszego patrona wykonane przez klasę V Patrycja Piskorz
Portrety naszego patrona wykonane przez klasę V Piotr Okoński Marcin Bebak
Portrety naszego patrona wykonane przez klasę V Hubert Wójcik Weronika Grochowina
Portrety naszego patrona wykonane przez klasę V Izabela Fundament Szymon Wieczorek
„Można odejść na zawsze, by stale być blisko…” Ks. Jan Twardowski Ksiądz Twardowski zmarł wieczorem 18 stycznia 2006 w Warszawie. Pochowany został w krypcie dla zasłużonych Świątyni Opatrzności Bożej, zgodnie z życzeniem prymasa Polski kardynała Józefa Glempa.
„Śpieszmy się” Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzązostaną po nich buty i telefon głuchytylko co nieważne jak krowa się wlecze najważniejsze tak prędkie że nagle się staje potem cisza normalna więc całkiem nieznośna jak czystość urodzona najprościej z rozpaczykiedy myślimy o kimś zostając bez niego Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęścieprzychodzi jednocześnie jak patos i humor jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon żeby widzieć naprawdę zamykają oczychociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć kochamy wciąż za mało i stale za późno Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodząi ci co nie odchodzą nie zawsze powrócąi nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą…
Przyroda w wierszach Księdza Jana Twardowskiego Do motywów szczególnie umiłowanych przez księdza Twardowskiego należy niewątpliwie przyroda. Świat roślin i zwierząt jest obecny w wielu utworach księdza Twardowskiego, motywów przyrodniczych odnotowano w jego twórczości blisko 400. "Długo i cierpliwie uczyłem się przyrody. Czytam książki przyrodnicze, zbieram zielniki..."
Wiedza jaką czerpiemy z twórczości Księdza Jana Twardowskiego niewątpliwie jest imponująca, jej przekaz różni się jednak od botanicznych ksiąg. Poetę możemy przyrównać nie tyle do nauczyciela, co do mędrca – przewodnika wprowadzającego nas w niesamowity świat przyrodniczy…
Ksiądz Jan od Biedronki Moim symbolem jest biedronka (boża krówka). Święty Janie od Krzyża, kiedy pełnia latai derkacz się odezwał, głuchy odgłos łąki, owieczka dzwonkiem beczy, przepiórka szeleści,rzuć mi malwę i nazwij Janem od Biedronki.Lubię to stworzenie, gdyż jest wesołe, ma kropki i jest dowcipne. Pisać wiersz niczyj dla wszystkichjak zabawny byczek co podchodzi z bliskabyć biedronką co uklękła w słońcuBez adresu imienia nazwiska. W pisaniu potrzebna jest pokora. Ja uważam, że pokora własnej miary. Stąd – Jan od Biedronki.
„Biedroneczko leć do nieba”czyli o zwierzętach w utworach Ks. Jana Twardowskiego Autor Wiktoria Cieślik
„Biedronka jest jednym z chrząszczy. W Polsce najczęściej spotykamy taką, która ma siedem kropek. Nazywamy ją bożą krówką.”„Kiedy biedronka usiądzie na przykład na ręku, bluzce, na pledzie w czasie wakacji, to przynosi szczęście…”
„słowik niesie dwa czubki do góry” „słowik nie narzeka, że nie sypia nocą”„dla słowika w czerwcu każda noc za mała”
„sowa uszatka od puchacza o połowę mniejsza” Czy wiesz, że?... Sowy są to jedyne ptaki o nieruchomych gałkach ocznych.
Czy wiesz, że? … • Ptaki podczas toków chętnie obdarowują się prezentami –w trakcie godów – samce obdarowują pokarmem samice, samiec daje tez budulec na gniazdo lub upolowanego owada
Czy wiesz, że? … • Samiec kukułki donośnym kukaniem najczęściej rano i wieczorem informuje o zajęciu jakiegoś terytorium w lesie, kukaniem przywołuje tez samiczki. • Kukułka nie wysiaduje swoich jaj tylko podrzuca je innym ptakom